Category Archives: Democratie

De onderhandelingen vinden achter gesloten deuren plaats. Zelfs de door ons gekozen volksvertegenwoordigers in Den Haag en Brussel krijgen maar beperkt toegang tot de onderhandelingen. Pas aan het einde van de rit wordt TTIP geheel op tafel gelegd; CETA is al af (maar nog niet goedgekeurd). Het Europees Parlement en de Tweede Kamer mogen vervolgens alleen ‘ja’ of ‘nee’ zeggen tegen de deal. Delen van CETA dreigen al in werking te treden voordat de volksvertegenwoordigers erover kunnen stemmen en voordat een eventueel referendum kan worden georganiseerd. Het voorstel mag niet worden aangepast. De beperkte toegang tot de onderhandelingen in combinatie met deze alles-of-niets keuze leidt tot een ondermijning van de democratische controle op het proces.

Omdat TTIP en CETA de wetgeving tussen de EU en de VS resp. Canada op grote schaal gelijk wil trekken wordt de ruimte om zelf democratische besluiten te nemen ernstig beperkt. TTIP en CETA willen niet alleen huidige maar ook toekomstige wet- en regelgeving tussen de EU en de VS en Canada zoveel mogelijk gelijktrekken. Hiervoor zullen nieuwe, ongekozen, bureaucratische overlegorganen in het leven worden geroepen. Nieuwe wetgeving zal door deze ‘regulatory cooperation’ achter gesloten deuren en in consultatie met het bedrijfsleven worden opgesteld. De besluitvorming komt hierdoor verder van de Nederlandse burger af te staan die daardoor minder invloed zal hebben op het eindresultaat.

Tot slot zullen TTIP en CETA buitenlandse bedrijven in staat stellen om schadevergoedingen te eisen van overheden als die wetten en regels instellen die een negatief effect hebben op de winsten en investeringen van de bedrijven. Denk hierbij aan verscherpte consumentenbescherming, verbetering van dierenwelzijn, milieuwetgeving of betere arbeidsvoorwaarden. De schadeclaims die bedrijven indienen bij dit soort arbitragezaken kunnen in de miljarden lopen. Schadeclaims waar de belastingbetaler mogelijk voor op moet draaien. Bedrijven kunnen op deze manier overheden onder druk zetten om verbeterde wetgeving af te zwakken of niet in te voeren.

Democratie

De onderhandelingen vinden achter gesloten deuren plaats. Zelfs de door ons gekozen volksvertegenwoordigers in Den Haag en Brussel krijgen maar beperkt toegang tot de onderhandelingen. Pas aan het einde van de rit wordt TTIP geheel op tafel gelegd; CETA is al af (maar nog niet goedgekeurd). Het Europees Parlement en de Tweede Kamer mogen vervolgens alleen ‘ja’ of ‘nee’ zeggen tegen de deal. Delen van CETA dreigen al in werking te treden voordat de volksvertegenwoordigers erover kunnen stemmen en voordat een eventueel referendum kan worden georganiseerd. Het voorstel mag niet worden aangepast. De beperkte toegang tot de onderhandelingen in combinatie met deze alles-of-niets keuze leidt tot een ondermijning van de democratische controle op het proces.

Omdat TTIP en CETA de wetgeving tussen de EU en de VS resp. Canada op grote schaal gelijk wil trekken wordt de ruimte om zelf democratische besluiten te nemen ernstig beperkt. TTIP en CETA willen niet alleen huidige maar ook toekomstige wet- en regelgeving tussen de EU en de VS en Canada zoveel mogelijk gelijktrekken. Hiervoor zullen nieuwe, ongekozen, bureaucratische overlegorganen in het leven worden geroepen. Nieuwe wetgeving zal door deze ‘regulatory cooperation’ achter gesloten deuren en in consultatie met het bedrijfsleven worden opgesteld. De besluitvorming komt hierdoor verder van de Nederlandse burger af te staan die daardoor minder invloed zal hebben op het eindresultaat.

Tot slot zullen TTIP en CETA buitenlandse bedrijven in staat stellen om schadevergoedingen te eisen van overheden als die wetten en regels instellen die een negatief effect hebben op de winsten en investeringen van de bedrijven. Denk hierbij aan verscherpte consumentenbescherming, verbetering van dierenwelzijn, milieuwetgeving of betere arbeidsvoorwaarden. De schadeclaims die bedrijven indienen bij dit soort arbitragezaken kunnen in de miljarden lopen. Schadeclaims waar de belastingbetaler mogelijk voor op moet draaien. Bedrijven kunnen op deze manier overheden onder druk zetten om verbeterde wetgeving af te zwakken of niet in te voeren.

Publieke diensten onder vuur

TTIP, CETA, en de heimelijke samenwerking tussen lobbyisten van het bedrijfsleven en de handelsonderhandelaars Internationale handelsbesprekingen die de beleidsruimte van overheden om regelgevend op te treden alsmede het recht van burgers op toegang tot basisvoorzieningen zoals water, gezondheid en energie, in gevaar brengen omwille van de winstgevendheid van het bedrijfsleven, vormen een bedreiging voor publieke…
Lees meer

Onder TTIP wordt alles vloeibaar

Om beleidsvrijheid van overheden beter te garanderen, wil minister Ploumen van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking het internationale investeringsrecht moderniseren. Een nobel streven, maar de voorstellen die ze hiervoor doet zijn volstrekt ontoereikend, vinden Roos van Os (SOMO), Pietje Vervest (TNI) en Burghard Ilge (Both ENDS) en Geert Ritsema (Milieudefensie). Bovendien lijkt ze met het oog…
Lees meer